* Περισσότερα για την ιμπεριαλιστική επίθεση εναντίον της Συρίας:
ΕΔΩ
Γράφει ο Μάριος Ευρυβιάδης
Διωγμοί χριστιανών και δυτική αναλγησία
Στην Αντιόχεια οι μαθητές του Χριστού πρωτονομάσθηκαν χριστιανοί,
διαβάζουμε στις Πράξεις των Αποστόλων: «…εξήλθε δε εις Ταρσόν ο
Βαρνάβας, αναζητήσαι Σαύλον και ευρών αυτόν ήγαγεν αυτόν εις Αντιοχείαν.
Εγένετο δε αυτούς ενιαυτόν όλων συναχθήναι εν τη εκκλησία και διδάξαι
όχλον ικανόν, χρηματίσαι τε πρώτον, εν Αντιοχεία τους μαθητάς
Χριστιανούς» - Πράξεις των Αποστόλων ΙΑ: 25-26).
Η Αντιόχεια, που σήμερα βρίσκεται στην αραβομιλούμενη περιοχή της
νοτιο-ανατολικής Τουρκίας (την ιστορική περιοχή της Αλεξανδρέττας που οι
Τούρκοι αποκαλούν Χατάι), είναι πλέον το κύριο στρατηγείο και ορμητήριο
των τζιχαδιστών που προσπαθούν να ανατρέψουν το καθεστώς Άσαντ, το
τελευταίο πλέον κοσμικό καθεστώς στη Μέση Ανατολή.
Εκεί συγκεντρώνονται οι «πολεμιστές της πίστης», οι νέοι γαζήδες δηλαδή
ως μουσουλμάνοι τζιχαδιστές από όλα τα μέρη του κόσμου (Τουρκία, Λιβύη,
Καύκασο, Αίγυπτο κ.λπ.) και εκστρατεύουν κατά των «απίστων» που δεν
είναι μόνο οι Σύροι Αλεβίδες του Άσαντ, αλλά και όλοι οι μη σουνίτες
μουσουλμάνοι της Συρίας.
Στη Συρία, στην περιοχή Χομς, μια ταπεινή χριστιανική εκκλησία που
λειτουργούσε ανελλιπώς από τον 5ο αιώνα μ.Χ., λεηλατήθηκε. Μια
φωτογραφία καταγράφει έναν τζιχαδιστή να εξέρχεται του ναΐσκου
γιουχαΐζοντας ότι ο Αλλάχ είναι μεγάλος (Αllah ou Αkbar) κρατώντας στο ένα χέρι ένα ιερό σκεύος και στο άλλο ένα καλάζνικοφ.
Οι χριστιανοί της Μέσης Ανατολής (και σχεδόν όλες οι μη μουσουλμανικές
μειονότητες) διώκονται ανηλεώς από τα σουνιτκά καθεστώτα. Δυστυχώς,
εκείνες οι δυτικές δυνάμεις που μπορούσαν ακόμη και με δηλώσεις, πόσο
δεν μάλλον με πράξεις, να σταματήσουν αυτό το καθημερινό αίσχος,
παρακολουθούν τους διωγμούς και τις σφαγές με αδιαφορία και περισσή
αναλγησία.
Η απόλυτη ειρωνεία, αναφορικά με τους διωγμούς χριστιανικών μειονοτήτων
στη Μέση Ανατολή, είναι ότι με εξαίρεση τη μοναρχική Ιορδανία, τα τρία
καθεστώτα όπου οι χριστιανοί ένιωθαν ασφάλεια ήταν της Λιβύης, της
Συρίας και του... Ιράν. Ακόμη και στην Αίγυπτο, το πιο ισχυρό θεσμικά
ισχυρό αραβικό κράτος, άρχισαν από το 2005 οργανωμένοι διωγμοί,
πυρπολισμοί εκκλησιών, ακόμη και σφαγές χριστιανών Κοπτών που αποτελούν
περίπου το 10% του πληθυσμού. Οι διωγμοί, οι σφαγές και οι επιθέσεις
εναντίον των χριστιανών της Συρίας, που κατά χιλιάδες διαφεύγουν προς
τον Λίβανο και τη Δύση αφήνουν, πλέον, το από τη Δύση δαιμονοποιημένο
Ιράν, ως το μόνο μουσουλμανικό κράτος όπου δεν υφίστανται συστηματικοί
διωγμοί αλλοθρήσκων. Αυτό δεν σημαίνει ότι το Ιράν είναι παράδεισος για
τους μη μουσουλμάνους. Είναι όμως κατά παρασάγγας καλύτερη η ζωή
αλλόθρησκων στο Ιράν από ό,τι στη Νατοϊκή Τουρκία, για παράδειγμα. Εκεί,
τα τελευταία χρόνια έχουν σφαγιασθεί σαν αρνιά καθολικοί ιερωμένοι και
Τούρκοι χριστιανοί, είτε με την κατηγορία του προσηλυτισμού είτε με την
κατηγορία ότι αλλαξοπίστησαν. Η σουνιτική σαρία, ο ιερός νόμος των
μουσουλμάνων, απαγορεύει διά θανάτου την αποχώρηση από το Ισλάμ. Μια
εξήγηση για τη συμπεριφορά του Ιράν των μουλάδων είναι ότι το Ιράν δεν
είναι σουνιτικό αλλά σιιτικό. Και μέχρι τη σιιτική επανάσταση των
μουλάδων το 1978-79, οι σιίτες όλου του κόσμου καταδιώκονταν από
σουνίτες. Οι σιίτες του Ιράν για αιώνες έχουν βιώσει το σύνδρομο της
καταδίωξης από τα σουνιτικά καθεστώτα. Γιατί όμως οι δυτικές δυνάμεις
αδιαφορούν για τους καθημερινούς και συνεχείς διωγμούς των αυτοχθόνων
χριστιανών της Μέσης Ανατολής; Μπορεί να υπάρχουν πολλές εξηγήσεις και
ερμηνείες. Καταθέτω τη δική μου.
Η απάντηση εκτιμώ ότι βρίσκεται στη μικροπολιτική που ακολουθεί ο
Πρόεδρος Ομπάμα, που είναι η πολιτική του Δημοκρατικού Κόμματος το οποίο
επηρεάζεται άμεσα από μια υποκριτικά φιλελεύθερη αντίληψη. Οι κατ’
εξοχήν εκπρόσωποι της αντίληψης αυτής είναι το δίδυμο Κλίντον. Εννοώ τη
σημερινή υπουργό Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον και τον σύζυγό της πρώην
Πρόεδρο των ΗΠΑ, Ουίλιαμ Κλίντον. Ιστορικά, αλλά όχι κατά κανόνα, το
αμερικανικό Δημοκρατικό Κόμμα, αντίθετα με το Ρεπουμπλικανικό, υπήρξε
παρεμβατικό σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Ακόμη και η παρεμβατική
πολιτική του Ρεπουμπλικάνου Μπους του νεότερου, που ολοκληρώθηκε με την
εισβολή στο Ιράκ το 2003, υπήρξε στην ουσία μια «κεκαλυμμένη» πολιτική
των δυσαρεστημένων του Δημοκρατικού Κόμματος. Μέσα από τις τάξεις των
δυσαρεστημένων αυτών «Δημοκρατών» προέκυψε το κίνημα των νεοσυντηρητικών
δυνάμεων που κυριάρχησε επί προεδρίας Μπους του νεότερου. Αρχιτέκτονες
του πολέμου το 2003, για παράδειγμα, όπως οι Πωλ Ούλφοβιτς και Ρίτσαρντ
Περλ, συνεχίζουν να είναι μέλη του Δημοκρατικού Κόμματος. Η κατευναστική
πολιτική του Ομπάμα για το Ισλάμ στη Μέση Ανατολή, είναι μια πολιτική
που εκκολάφθηκε μέσα στο Δημοκρατικό Κόμμα και συγκεκριμένα στο, σήμερα,
κατ’ εξοχήν thinktankτου Δημοκρατικού Κόμματος που είναι το Center for
Αmerican Ρrogress(CΑΡ). Όποιος έχει διαβάσει τις μελέτες πολιτικής
(policypapers) του CΑΡ γνωρίζει με κάθε λεπτομέρεια την ακολουθούμενη
πολιτική. Γιατί, για παράδειγμα, διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στις
εξελίξεις σήμερα, η σουνιτική Τουρκία του Ερντογάν; Γιατί η Σαουδική
Αραβία, γιατί το Κατάρ και το Μπαχρέιν - όλα δηλαδή τα σκοταδιστικά και
κλεπτοκρατικά καθεστώτα στη Μέση Ανατολή; Γιατί ανετράπη ο Καντάφι;
Γιατί δεν στηρίχθηκε ο Μουμπάρακ; Γιατί πρέπει να ανατραπεί ο Άσαντ ώστε
να δοθεί το τέλειο κτύπημα κατά της Τεχεράνης; Μελετώντας την πολιτική
του Δημοκρατικού Κόμματος, που εκφράζεται σήμερα από το δίδυμο Ομπάμα -
Κλίντον, θα βρεθεί και η απάντηση γιατί οι χριστιανοί της Μέσης Ανατολής
έχουν αφεθεί στο έλεος των αδίστακτων και αιμοβόρων τζιχαδιστών του
σουνιτικού Ισλάμ. Επειδή όμως πάντοτε σε τέτοιου είδους μικροπολιτικές,
υπεισέρχονται και ιδιοτελή κίνητρα και προσωπικές φιλοδοξίες σάς
καταθέτω και τα παρακάτω.
Εξαγορά πολιτικών
Το 2008, το κοινωφελές Ίδρυμα William J. Clinton Foundation
εξαναγκάσθηκε από την αμερικανική νομοθεσία να αποκαλύψει τους δωρητές
του. Από τα στοιχεία του 2008 και μόνο, προέκυψε ότι η Σαουδική Αραβία,
το Βασίλειο του Σκότους στη Μέση Ανατολή, μαζί με τα άλλα κλεπτοκρατικά
σουνιτικά καθεστώτα, δώρισαν στο Ίδρυμα 46 εκατομμύρια δολάρια. Άλλοι
δωρητές από σουνιτικά καθεστώτα δώρισαν άλλα ποσά της τάξης του 1-5
εκατομμυρίων δολαρίων το καθένα. Το Βασίλειο του Μπρόνεϊ για παράδειγμα,
υπήρξε ένας από τους δωρητές. Το 2008, η κ. Κλίντον διεκδίκησε το
χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος για την προεδρία. Τελικά η κ. Κλίντον
προέκυψε υπουργός Εξωτερικών. Και ακόμη δεν αποκλείεται να διεκδικήσει
μελλοντικά την προεδρία. Τα πετροδολάρια, λοιπόν, του κάθε σκοταδιστή
και κλεπτοκράτη Άραβα παραμένουν πολιτικά χρήσιμα για το ζεύγος Κλίντον.
Και εξαγοράζουν πολιτικές στην Ουάσιγκτον.
Στα 66 δισ. δολάρια οι πωλήσεις όπλων
ΥΠΑΡΧΕΙ και μια άλλη διάσταση που αφορά στο πιο επικερδές εμπόριο στον
κόσμο. Αναφέρομαι στο εμπόριο όπλων. Από τα 66 δισ. δολάρια που
ανέρχονται φέτος τα έσοδα των ΗΠΑ από τις πωλήσεις όπλων παγκοσμίως, τα
μισά πήγαν στη Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα του Κόλπου. Από αυτόν τον
«τζίρο» τα 33 δισ. δολάρια πληρώθηκαν με ζεστό χρήμα. Μαζί με το ζεύγος
Κλίντον, οι αμερικανικές πολεμικές βιομηχανίες πλουτίζουν συνεχώς
πουλώντας όπλα στα κλεπτοκρατικά καθεστώτα, αλλά και υποστηρίζοντάς τα
ταυτόχρονα έναντι του σιιτικού Ιράν. Μέσα από αυτό το πρίσμα, εάν οι
μουλάδες του Ιράν δεν υπήρχαν έπρεπε να εφευρεθούν!
Και, δυστυχώς, μέσα από αυτό το πρίσμα οι αυτόχθονοι χριστιανικοί
πληθυσμοί και οι μη μουσουλμάνοι της Μέσης Ανατολής είναι
καταδικασμένοι. Η Αμερική των Δημοκρατικών, έχει κάνει την επιλογή της.
Και οι σφογγοκωλάριοι της Ουάσιγκτον στη Δύση ακολουθούν κατά πόδας.
Όπως η Σουηδία του Καρλ Μπιλτ, για παράδειγμα, που βρίσκεται σε μυστικές
διαδικασίες πώλησης όπλων αξίας 12 δισ. δολαρίων στη Σαουδική Αραβία.
Όπως η Γερμανία, όπως η Αγγλία, όπως η Γαλλία ...όλοι αυτοί, που μαζί με
τους Τούρκους, τους Σαουδάραβες, και τους υπόλοιπους κλεπτοκράτες του
Περσικού Κόλπου συναποτελούν την... «αψεγάδιαστη» Διεθνή Κοινότητα,
δηλαδή την ΙnternationalCommunity, ή αλλιώς ΙΝΤCΟΜ. Ήμαρτον!
